U knjizi »Retoričke regulacije« autor razrađuje teorijske teze koje se odnose na skup heterogenih elemenata koji ne pripadaju glavnomu korpusu djela i koji se čine svojevrsnim dodatcima ili dodatnim intervencija ma u glavni tekst, ali koji ipak imaju neke funkcije u odnosu na glavni korpus djela. Takvim se dodanim elementima u književnosti obično drže stilske figure, vizualno standardiziran izgled otiska i pravopisni znakovi, a u filmu su to verbalne naslovnice, medunaslovi u filmu i popratna glazba. Oni nesumnjivo usmjeravaju gledateljev odnos prema filmu i čitateljev odnos prema tekstu.

Izvorno objavljena 1969. u sklopu utjecajne edicije Cinema One Britanskog filmskog instituta, knjiga ˝Znakovi i značenje u filmu˝ pomogla je transformirati nascentnu disciplinu filmskih studija uključivanjem metodologije strukturalizma i semiotike. Eklektična i eruditska knjiga Petera Wollena iznimno je utjecajno djelo koje i dan danas na nadahnut i pristupačan način teoretizira film kao umjetničku formu i sustav znakova. Knjiga je podijeljena u tri poglavlja. Prvi dio istražuje opus Sergeja Ejzenštejna kao sineasta, dizajnera i estetičara. Drugi dio sadrži slavnu usporedbu filmova Johna Forda i Howarda Hawksa te predstavlja ekspoziciju i obranu autorske teorije. Treći dio formulira semiologiju filma, prizivajući film kao uzorni primjer i polje testiranja za komparativnu estetiku i opće teorije označavanja. Wollen u zaključku zagovara avangardni film i u svojoj raspravi o Godardu i njegovim suvremenicima inaugurira poststrukturalističke ideje. Peto izdanje iz 2013. sadrži novi uvod filmskog teoretičara Davida Rodowicka i okuplja materijale iz prethodnih četiriju izdanja, pozivajući čitaoca da istraži razvoj Wollenove misli i rastvaranje filmskog diskursa.